Contact

Ik vind het altijd leuk als mensen contact met me opnemen. Of dat nu is omdat ze vragen hebben, zaken met me willen doen of om -kom maar op!- kritiek te leveren. Dat kan via onderstaande gegevens of via het contactformulier.

info@frankahummels.nl
0031 6 49 360 760
twitter: @frankahummels




2016

In 2016 zal ik meer in Nederland zijn dan gebruikelijk is. Daarom ben ik nu ook beschikbaar voor een ander type werk dan ik normaal doe. Wil je dat ik langere tijd op je redactie kom rondlopen? Of ben je geïnteresseerd in een cursusreeks, over (semi-) journalistieke onderwerpen, of over Oost-Europa? Heb je als organisatie, dienst of bedrijf een project waar je de ogen en de pen van een journalist goed bij kunt gebruiken? Wil je met mij brainstormen over een mediaconcept, of een campagne?  Schroom dan niet contact op te nemen, dikke kans dat we zaken kunnen doen.

Lees meer >>

Voor Wit-Rusland

Als je veel van een onderwerp weet en het zelf superinteressant vindt, is het soms jammer dat je maar een beperkt aantal woorden tot je beschikking hebt. Zeker als je zo praatgraag bent als ik. Natuurlijk is darlings killen nodig om een verhaal overzichtelijk te houden. Maar soms zijn mensen tóch in die gesneuvelde darlings geïnteresseerd. In mijn artikel voor BKBcampaignwatch over de campagne van Loekasjenka verwijs ik daarom enkele keren door naar mijn eigen site. 

‘Voor Wit-Rusland’

Een reeks gratis popfestivals, met de naam ‘Za Belarus’, ‘voor Wit-Rusland.’ Hoe is dat politiek? Als je voor Wit-Rusland bent, dan ben je voor het Wit-Rusland van dat moment. En dus voor het Wit-Rusland van Loekasjenka. Dat is ook de invulling die aan het patriottisme wordt gegeven. In de ideologielessen, die van de kleuterschool tot en met de universiteit verplicht zijn, wordt dat er zo ingeramd. 

En dan organiseert die president ook nog popfestivals voor zijn bevolking. Zo aardig. 

 De festivals waren voor een deel ook een reactie op de oppositie. Een paar grote Wit-Russische bands hadden zich tegen de president gekeerd. Daarom was een deel van de muziekscene in Minsk automatisch ondergronds, maar wel populair. Zo werd oppositie een beetje met ‘cool’ geassocieerd. Deze popfestivals namen dat ‘voordeel’ van de oppositie weg.

 

 


Lees meer >>

Wat gebeurt er met de adviezen?

Als je veel van een onderwerp weet en het zelf superinteressant vindt, is het soms jammer dat je maar een beperkt aantal woorden tot je beschikking hebt. Zeker als je zo praatgraag bent als ik. Natuurlijk is darlings killen nodig om een verhaal overzichtelijk te houden. Maar soms zijn mensen tóch in die gesneuvelde darlings geïnteresseerd. In mijn artikel voor BKBcampaignwatch over de campagne van Loekasjenka verwijs ik daarom enkele keren door naar mijn eigen site. 

Gaat Loekasjenka iets met de feedback die kiezers op straat geven doen?

Het is niet ondenkbaar dat Loekasjenka daadwerkelijk iets zal doen met de ideeën die hem worden aangedragen. De afgelopen maanden liet hij op steeds meer terreinen toe dat mensen zelf plannen vormden, in sommige gevallen werden ze daar zelfs voor uitgenodigd. In de economie is die ontwikkeling al langer gaande, maar ook daar zit ie de laatste tijd in een stroomversnelling. Voorheen werd al het beleid van bovenaf ontwikkeld en opgelegd, voor inbreng van burgers was in het geheel geen ruimte. Doordat er geen eigenaarschap was, boorden mensen ook hun eigen creativiteit aan om tot oplossingen te komen. Dat is nu langzaam aan het veranderen. Op het oog lijkt dit een democratische ontwikkeling, en in de praktijk brengt het voordelen met zich mee die normaal gesproken bij democratie horen. Het is daarom belangrijk om te beseffen dat deze nieuwe openheid wel door de president geregisseerd wordt. Híj bepaalt waar ruimte ontstaat, naar wie geluisterd wordt, wanneer advies wordt gevraagd, wanneer particulieren iets mogen doen en wat. 

Over het algemeen zie je nu meer vrijheid in Wit-Rusland. Ik denk dat dat komt door de mateloze populariteit van Loekasjenka. Als iedereen al de kant oploopt die jij wenst, waarom zou je de teugels dan niet laten vieren? Ik zie er dus geen werkelijke democratische verandering in. Dat neemt niet weg dat de effecten van deze Potemkinvrijheid groot en mogelijk duurzaam zijn.

 Het idee om burgers om advies te vragen, is niet nieuw. Ook bij de verkiezingen van 2010 dook het al op, maar toen bij de presidentskandidaat Neklayev. Deze dichter was niet verankerd in de oppositiebeweging, althans niet zoveel als zijn tegenstrevers. Hij liet burgers op kaartjes hun wensen schrijven, en wilde op basis daarvan zijn programma vormen. Net als zijn collega’s werd hij tijdens de demonstraties na de verkiezingen gearresteerd en mishandeld. De enige echt oppositionele kandidaat bij deze verkiezingen, Tatyana Karatkevich, komt uit zijn school. 

 


Lees meer >>

Eerlijke verkiezingen?

Als je veel van een onderwerp weet en het zelf superinteressant vindt, is het soms jammer dat je maar een beperkt aantal woorden tot je beschikking hebt. Zeker als je zo praatgraag bent als ik. Natuurlijk is darlings killen nodig om een verhaal overzichtelijk te houden. Maar soms zijn mensen tóch in die gesneuvelde darlings geïnteresseerd. In mijn artikel voor BKBcampaignwatch over de campagne van Loekasjenka verwijs ik daarom enkele keren door naar mijn eigen site. 

Waarom zijn deze verkiezingen volgens standaarden van de OVSE niet eerlijk? 

Er zijn geen vrije media, en oppositiekandidaten hebben minder of geen toegang tot media en kunnen zich dus niet zelf profileren, sommige mensen wilden zich kandideren maar mochten dat niet, eerdere presidentskandidaten zaten lang in de gevangenis en daar gaat een afschrikwekkende werking van uit, mensen worden soms gedwongen met hun hele legereenheid of klas of fabriek te stemmen en de stemmen worden vervolgens publiekelijk geteld. Daarnaast is er in 1994 bij elke verkiezing stembusfraude gepleegd, en het ligt voor de hand dat dat zondag weer zal gebeuren.


Lees meer >>

Een gesprek met Lilja

Als je veel van een onderwerp weet en het zelf superinteressant vindt, is het soms jammer dat je maar een beperkt aantal woorden tot je beschikking hebt. Zeker als je zo praatgraag bent als ik. Natuurlijk is darlings killen nodig om een verhaal overzichtelijk te houden. Maar soms zijn mensen tóch in die gesneuvelde darlings geïnteresseerd. In mijn artikel voor BKBcampaignwatch over de campagne van Loekasjenka verwijs ik daarom enkele keren door naar mijn eigen site. 

Een gesprek met Lilja

Bedenk bij het lezen van dit stukje dat mijn Russisch heel stram is, en dat deze vrouw (naar leeftijd vragen is onbeleefd, maar ik schat haar eind 20) in staat was haar taalgebruik voor mij te versimpelen. 

 

Franka, met een woordenboek in de hand: ‘Goedemiddag, u voert campagne voor de president?’ 

Campaigner: ‘Ja’

FH: ‘Ik ben Franka.’ 

Campaigner: ‘Ik ben Lilja, aangenaam kennis te maken.’ 

FH: ‘Denkt u dat de president gaat winnen? Ja toch?’ 

Lilja: ‘Ja, hij gaat zeker winnen. Hij is heel populair.’ 

FH: ‘Waarom voert u dan campagne? Dat is toch niet nodig, als u al weet dat hij wint?’ 

Lilja: ‘Dit is een democratie, mevrouw, ik wil er zeker van zijn dat u wint. Er zijn nog twee andere kandidaten.’ 

FH: ‘drie andere kandidaten.’ 

Lilja: ‘Oja, drie. Ik wil zeker zijn dat Aljaksandr Grigorevich wint.’ 

FH: ‘Zijn de andere kandidaten populair?’ 

Lilja: ‘Nee, absoluut niet. Niemand kent ze.’ 

FH: ‘Waarom wilt u dat de president wint?’ 

Lilja: ‘Kijk om u heen! Alles hebben we aan de president te danken. Ik ben hem dankbaar!’ 

FH: ‘Ja?’ 

Lilja: ‘Sinds hij in 1991 aan de macht kwam, doet hij alles voor dit land. Ik houd van hem.’ 

FH: ‘1994’ 

Lilja: ‘1994?’ 

FH: ‘Ja.’ 

Lilja: ‘Goed, 1994.’ 

FH: ‘Doet u dit vrijwillig?’ 

Lilja: ‘Ja, ja, natuurlijk.’ 

FH: ‘Ik bedoel, zonder betaling.’ 

Lilja: ‘Ja, zonder betaling.’ 

FH: ‘Wat doet u voor werk?’ 

Lilja: ‘Ik werk op het ministerie’. 

FH: ‘U voert campagne onder werktijd?’ 

Lilja: ‘Natuurlijk, dan zijn er hier mensen.’ 

FH: ‘Vind u campagnevoeren leuk?’ 

Lilja: ‘Heel leuk.’ 

FH: ‘Wat wil je hiermee bereiken?’ 

Lilja: ‘Ik wil een politieke carriere.’ 

FH: ‘Wat is de insteek van de campagne? Wat zijn de hoofdpunten?’ 

Lilja: ‘Wij willen een goed Wit-Rusland’. 

FH: ‘En hoe dragen jullie dat uit?’ 

Lilja: ‘Mensen kunnen naar ons toe komen met vragen en over zaken waar de president wat aan moet doen.’ 

FH: ‘Doen mensen dat ook?’ 

Lilja: ‘Nee, soms.’ 

FH: ‘Spreekt u ook zelf mensen aan op straat?’ 

Lilja: ‘Nee, natuurlijk niet. We willen mensen niet storen.’ 

 

 

 

 

 

 

Lees meer >>

Franka wil weer naar Wit-Rusland. Koop jij een verhaal van haar?

Op 11 oktober zijn er weer presidentsverkiezingen in Wit-Rusland. Ik ben daarom van plan om in september, in de aanloop van de verkiezingen, opnieuw naar Minsk te gaan. Vanwege mijn netwerk en kennis, heb ik al een berg mogelijke verhalen in mijn hoofd. Klik op ‘Lees meer’ om ze te bekijken. Zit er iets tussen dat je aanspreekt? 

 

Omdat dit soort projecten prijzig zijn, is ook een particuliere bijdrage zeer welkom. Over een mogelijke tegenprestatie kan worden overlegd. 

 

Lees meer >>

Statkevich is vrij!

Begin augustus sloeg ik met twee kennissen de handen ineen om Mikolaj Statkevich, de voormalige Wit-Russische presidentskandidaat die al vijf jaar gevangen zat, een prettige verjaardag te bezorgen. Hier deed ik uit te doeken hoe, en waarom ik hoopte dat het misschien tot zijn vrijlating zou leiden. En waarempel, op zaterdag 22 augustus kwamen hij en vijf andere politiek gevangenen vrij! Ook daar schreef ik over. En als bonus een analyse over hoe we deze vrijlatingen het beste kunnen interpreteren. Omdat het voor een campagnewebsite ging, heb ik me natuurlijk vooral toegespitst op de communicatieaspecten. Als jullie nieuwsgierig zijn naar een ander type duiding: jullie weten waar mijn huis woont! 

Lees meer >>

Wees nieuwsgierig naar Rusland!

Wees nieuwsgierig naar Rusland! Als we dat niet doen, is dat een gevaar voor onze veiligheid. Dat betoogde ik met Ellen Rutten, hoogleraar Slavische literatuur en cultuur aan de UvA, in Het Parool en andere regionale kranten. Hier staat de blendlelink, maar als je op ‘lees verder’ klikt kun je het hele stuk ook gratis lezen. 

“Het is tijd dat we Poetin en Rusland weer met nieuwsgierigheid benaderen. Juist die nieuwsgierigheid borgt onze veiligheid.”

“Begrijpen is niet hetzelfde als goedkeuren.”

“Laten we om te beginnen ophouden om de houders van een Russisch paspoort als een homogene groep te zien.” 

Lees meer >>

De feestjesdoctrine van Franka

Zo nu en dan organiseer ik opeens een campagne. Dan regel ik me suf om het ‘Oost-Europees Overlastfeest’ te organiseren, of ben ik druk met het ‘Nationaal Kinderkado’. Ik roep dan niet ‘Wilders, boe!’ maar ‘Oost-Europa is leuk!’ en ik roep niet ‘Een cadeau voor Amalia is stom’ maar ‘laten we een cadeau regelen voor kinderen zonder paleis’. Dát is dan namelijk mijn boodschap. Ik geloof enorm in deze manier van werken, in uitdragen wat je wél graag wilt. In dit stuk zet ik mijn ‘feestjesdoctrine’ uiteen, én geef ik enkele voorbeelden van hoe ik in het verleden op die manier heb gewerkt. 

“In het dorpje Wunsiedel komen elk jaar Nazi’s marcheren. Dat vinden ze zelf ook, dat ze Nazi’s zijn. Ze komen er Rudolf Heß vereren, die hier tot 2011 begraven lag. Veel kunnen de bewoners van Wunsiedel er niet tegen beginnen. Tot vorig jaar. Toen besloten ze gezamenlijk het kwade ten positieve te keren.

Ze maakten een sponsorloop van de Nazi-mars, voor een kleurrijk Duitsland. Voor elke gelopen kilometer sponsorden ze verschillende antiracistische initatieven. De sponsorloop werd prachtig opgetuigd, met liefdevolle aanmoedigingsspandoeken en bananen  en ballonnen voor de deelnemers. Elk beeld dat van de demonstratie geschoten werd, bevatte ook deze vrolijke noot. De Nazi’s liepen voor lul en konden er niets tegen beginnen, en de bewoners van Wunsiedel lieten hun eigen boodschap overheersen in het nieuws.

Zo’n verhaal, ik vind het geniaal. Ik was zo graag bij de vergadering geweest waar dit plan het levenslicht zag, ik had zo graag meegeorganiseerd. Dit sluit namelijk erg aan bij hoe ik de wereld wil verbeteren. Met feestjes, ja.”

Voor dit soort campagnes kun je mij ook inhuren, mits het een onderwerp betreft waar ik zelf zonder meer in geloof, en mits de activiteiten niet in de weg staan van mijn journalistieke werk. Of nodig me eens uit voor een brainstorm!

Lees meer >>

En, hoe was het in Duitsland?

En, hoe was het in Duitsland? 

Nou, dat beschreef ik bijvoorbeeld hier, in Villamedia, het vakblad voor Nederlandse journalisten. (Deze link is gratis). 

“Koud een dag was ik als uitwisselingsjournalist gestationeerd bij de Thüringer Allgemeine, of daar tutoyeerde ik de Oekraïense ambassadeur in Duitsland al. ‘Und was denkst du als Botschafter davon?’ Bam. Hakkelend legde ik uit dat ik zó mijn best deed om de taal goed te spreken, dat de Duitse ‘Höflichkeit’ er bij inschoot. De rare buitenlandse werd snel vergeven, maar niet door haarzelf.”

Meer linkjes, over hoe Geert Wilders Pegida toesprak en ik een Duitse studentengroep, vind je als je op ‘lees verder’ klikt. 

Natuurlijk doe ik mijn ervaringen in Erfurt graag verder uit de doeken, als daar interesse voor bestaat. 

Lees meer >>